Saturday, 3 September 2011

ਅੱਜ ਕੱਲ...


ਅੱਜ ਕੱਲ {ਕਵਿਤਾ}
ਮੈਂ ਖੁਦ ਨੂੰ

ਏਦਾਂ ਪਰਖਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਕੀ ਉਦਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ

ਜੋ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ

ਕੀ ਉਦਾਂ ਵਿਚਰਦਾ ਹਾਂ



ਮੈਂ ਖੁਦ ਬਾਰੇ

ਜਦ ਵੀ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ

ਆਪਣੀ ਪਰਖ ਦੇ ਪੈਮਾਨਿਆਂ ਨੂੰ

ਪਲ ਪਲ ਬਦਲਦਾ ਹਾਂ



ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਦੋਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ

ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਦੀ ਬੁਲੰਦੀ ਮਾਪਦਾ ਰਹਿੰਦਾਂ

’ਤੇ ਜਦ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਚ ਘੁੰਮਾਂ

ਧਰਤ ਸੰਗ

ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਟੁੱਟਦਾ ਹਾਂ

ਮੁਡ਼ ਮੁਡ਼ ਜੁਡ਼ਣ ਲਈ

ਮੁਡ਼ ਮੁਡ਼ ਜੁਡ਼ਦਾ ਹਾਂ

ਫਿਰ ਫਿਰ ਟੁੱਟਣ ਵਾਸਤੇ

ਮੇਰੇ ਆਪੇ ਦੇ ਅੰਦਰ

ਇਹ ਕੇਹੀ ਦੁਫੇਡ਼ ਹੈ

ਮੈਂ ਖੁਦ ਨਾਲ ਲਡ਼ਦਾ ਹਾਂ

ਜੰਗ ਹਰ ਵੇਲੇ

ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ

ਇਹ ਕੇਹਾ ਭੇਡ਼ ਹੈ

ਮੈਂ ਆਪ ਮੁਜਰਿਮ ਹਾਂ

ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਨਸਿਫ ਵੀ

ਰੂਹ ਮੇਰੀ ਫੈਸਲੇ ਆਪਣੇ

ਘਡ਼ੀ ਘਡ਼ੀ ਹੈ ਬਦਲਦੀ

ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵਾਂ

ਕਹਿਣਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਚਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ

ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਬਾਰੇ ਚ

ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਘਡ਼ੀ ਜੋ ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾਂ

ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ

ਕੂਝ ਹੋਰ ਤਰਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ

ਉਹ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹੀ ਸੱਚ ਸੀ

ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ

ਕਦੇ ਆਖਾਂ ਮੈਂ ਜ਼ੱਰਾ੍ ਹਾਂ

ਕਦੇ ਸੋਚਾਂ

ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖੁਦਾਈ ਹੈ



ਅੱਜ ਕੱਲ

ਮੈਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਹਾਂ ਇਦਾਂ ਪਰਖਦਾ

ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਰਿਹਾਂ

ਕੀ ਮੈਂ ਉਦਾਂ ਸੋਚਦਾਂ
-ਹਰਮੀਤ  ਵਿਦਿਆਰਥੀ

No comments:

Post a Comment